ادبیات كارزارهاي انتخاباتي و سرنوشت تیره کشور

اصلاح انلاين June 6, 2014 1

محمداکبرمدثر
در واقع انتخابات یکی از ابزار های رسیدن به قدرت در دنیای معاصر و انتخاب زعیم کشور توسط مردم شمرده میشود، انتخابات با حمایت جامعه جهانی بوده در کشورهای جهان سوم معمولا به عنوان یکی از ابزارهای اعمال قدر بر توده های مردم دانسته میشود، سیاست های غرب با روکش های جامعه جهانی و حمایت از دموکراسی یکی از ترفند های مردم فریبانه برای جابجایی مهره ها دست نشانده ایشان در اریکهء قدرت بوده و همیشه این ابزار بر خلاف اراده اکثریت قاطع استفاده میشود.

پروسهء انتخابات در افغانستان با وجود اینکه از تجارب جوان در عرصه تحولات سیاسی کشور به حساب میرود، ولی اشتراک، سهمگیری واستقبال مردم به ویژه قشر جوان کشور برای انتخاب سرنوشت سیاسی کشور ستودنی و قابل تقدیر است . آنچه قابل تأمل است، آیا به خواسته های مردم احترام گذاشته میشود و آيا به اساس آراي مردم زعيم كشور انتخاب ميشود ويا اين بار نيز ترفند هاي براي كرسي نشاندن مهره هاي شان خواهد بود.Afghan_Elections

از نکته های قابل توافق در میان هر دو تیم پیشتاز اینست که یکی از این دو به صورت قطعی به عنوان رئیس جمهور آیندهء کشور ، زمام امور دولت را به دست خواهد گرفت، و نکته ء دیگر اینکه همهء افغانها مکلف میشوند تا از وی به عنوان رئیس جمهور کشور متابعت نموده و به شخصیت وی احترام بگذارند.

كارزارهاي گرم انتخاباتي با استفاده از ابزارهای گوناگون ميان تیم های دو نامزد پیشتاز جریان دارد، ولی متاسفانه هواداران هر دو تیم به استفاده از الفاظ رکیک و اهانت به شخصیت و خانواده های این دو نامزد ، کمترین حد اخلاقی و انسانی را رعایت نمی کنند. بدون در نظر داشت اینکه ما در اظهار نظر و حمایت از یک نامزد مشخص حق قانونی وشرعی داریم ، ولی هرگز این آزادی به مفهوم توهین به شخصیت طرف مقابل نیست، تهمت بستن و دشنام دادن به یکدیگر نمایانگر شخصیت ، طرزدید، و طرزتفکر خود شخص میباشد ، اگر گروهی عربده سر میزنند و به فحش گویی ها و ناسزا گویی ها یک شخصیت و یا یک گروهی را توهین تحقیر میکنند، در مقابل نباید تیم مقابل به عمل بالمثل دست بزنند.

حرکت های گستاخانه و غیرمودبانه ی که در این هفته از هواخواهان هردو تیم شاهد بودیم، کلمات تهدیدآمیز و حملات لفظی که هیات های رهبری هر دو تیم به سوی یکدیگر شکیک کردند، از یک سو، خلاف فرهنگ انتخابات و فرهنگ همپذیری است و از سوی دیگر، موجب تیره ترشدن اوضاع سیاسی کشور می شود و نگرانی ها را به سطح کشور بر می انگیزد

ادبیات مبارزاتی را که بعضی از این تیم ها اختیار کرده برای ملت ما قابل پذیرش نیست و ملت نمی خواهد که کاندیدان و هواخواهان شان با این روش های نامعقول به سرکوبی یکدیگر خود بپردازند و اوضاع کشور را به سوی تیرگی ببرند، ملت ما خواستار رفتاری از این دو قشرند که ممد برای وفاق ملی و ختم بحران بی اعتمادی در کشور شود و وضعیت موجود را بهتر سازد نه این که بحران را از پیش، بیشتر بدتر سازد و نگرانی ملت را مضاعف گرداند با تاسف رجزخوانی های اخیر هردو طرف بر خلاف خواست ملت زجردیده کشور است؛ این چه معنای دارد که برای رسیدن به قدرت از ابزار قوم، سمت و زبان استفاده کرد و ندای جاهلیت قومگرایی را بلند نمود و ملت را علیه خودش برشوراند!!! این ندای جاهلیت است نه رفتن در راه دموکراسی و نه تلاش برای زنده کردن فرهنگ همپذیری.

مشکل ما افغان ها این است که ظرفیت بلند نداریم و روحیه همگرایی ما خیلی ضعیف است و در برابر تندبادهای منافع سیاسی، اقتصادی و قومی تاب مقاومت را نمی داشته باشد، پس در صورت این چنین رفتارهای تبعیض آمیز و غیر اخلاقی، از این دو کاندید و دوستان شان چه توفع داشته باشیم که این ها برای بهترکردن اوضاع کشور تلاش می ورزند و وحدت این ملت را قوت می بخشند!!!

خواست ملت ما از این دو تیم این است که برای تامین منافع جمعی این ملت، بگذرند از نیش زدن ها و کنایه گویی ها و یورش های گستاخانه لفظی و احیای تعصبات قومی و زبانی، نباید با حرکت های منفی خود، فرصت را برای دشمنان خود فراهم گردانند که از این فضای نامیمون و تیره کشور شان به بهره کشی مبادرت ورزند، اگر واقعا این دو تیم می خواهند که به اصطلاح شان مشق دموکراسی نمایند و مردم داری کنند و نظام بسازند و به این کشور خدمت کنند و بن بست شکنی نمایند، لازمه اش این است که خودگذر و دیگرپذیر باشند، رقابت سالم نیز همین گونه است که بحث ها منطقی و عقلانی می باشد نه رفتارهای احساساتی و هیجان زده و سرکوب کردن با کلمات اطفال کوچه و بازار.

یک تبصره »

  1. عبدالقدیر صالحی June 7, 2014 at 9:11 am - Reply

    برزمین خدا فساد و تبهکاری نکنید!
    هرکاری که امنیت و آرامش مردم را برهم زند، در فرهنگ قرآن و اسلام، فساد و تبهکاری گفته می شود، و مرتکب هر عمل آشوبگرانه را، فساد پیشه و تبهکاربر زمین خوانند.
    دزدی فساد است و دزد فساد پیشه، بخاطر اینکه دزدی و راهزنی در هر منطقه و گذری که رخ دهد مردمان آن سامان را نا آرام کرده و خواب خوش را از آنان می گیرد.
    زنا فساد است و زنا کار فساد پیشه؛ زیرا که امنیت مردم را نسبت به ناموس شان از ایشان می گیرد.
    رشوه فساد است و رشوه خوار فساد پیشه؛ زیراکه در سایه شوم رشوه خواری حق نا حق می شود و عدالت از میان مردم رخت برمی بند و ملتی که عدالت را از دست داد، آرامش را هم از دست می دهد!
    همین گونه قتل، دروغ، تهمت، اختلاس، جنگ و… همه نماد های فساد اند؛ چون آرامش را از مردم می گیرند و هرآنچه که آرامش را از مردم بگیرد و امنیت جامعه را تهدید کند، فساد و تباهی است.
    در اسلام هر امری که منجر به اخلال در امنیت اجتماعی شود، حرام گفته شده است، پیامبر صلی الله علیه وسلم در آخرین سخنرانی خود در حجه الوداع فرمودند: {فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ بَيْنَكُمْ حَرَامٌ …} صحيح البخاري ت (1/ 71) « بدانيد که خداوند خون¬ها و مال هاي شما را بر شما حرام ساخته است…»
    مصطفی علیه الصلاه والسلام، در این سخنان به اساسی ترین فکتور های که امنیت اجتماعی در عدم رعایت آن بر هم می خورد، اشاره دارند؛ حرمت خون، مال و آبرو، بدان خاطر است که خون ریزی، تلف کردن مال و تجاوز به آبرو و حیثیت مردم، هریک به نوبه ی خود در جامعه نا آرامی می آورد و اطمینان را از ملت می گیرد و سبب زبانه کشیدن شعله های فساد در میان مردم می شود.
    تفرقه افگنی مادر همه مفاسد:
    همان گونه که گفته شد، هر امری که جامعه را به آشوب بکشد و آرامش را از مردم بگیرد، قرآن و رهنمود های دینی از آن به فساد تعبیر کرده و گناه قلمداد می کند؛ اما بعضی از امور را که خود فساد است و می تواند عاملی بر مفاسد فراوان شود، در آموزه های اسلامی بیش از همه زشت انگاشته شده و مورد نفرت و انزجار دین قرار گرفته است که تعصب و تفرقه افگنی و اختلاف، از همین دست گناهان زشت و تباه کننده است.
    تعصب از هر رنگی که باشد؛ زبانی، قومی، نژادی، سمتی، مذهبی… می تواند مادر همه مفاسد و عاملی بر تمام بزهکاری ها و زشتی ها شود؛ قتل و غارت، دزدی و اختطاف، بی عدالتی و تجاوز، همه و همه در سایه های شوم تعصبات سر می کشند؛ چراکه تعصبات همه رابطه ها و پیوند ها را سست می سازد. ملت های بزرگ را به دسته های کوچک و متخاصم تبدیل می کند و سرانجام جنگ های خانمان سوزی را شعله ور ساخته که بیگناه و گنه کار و تر و خشک را در کنار هم می سوزاند.
    فراموش نباید کرد که الله متعال پیوند ها و رابطه ها را عهد خود خوانده و کسانی را که این عهد را می شکنند، فساد پیشه و تبهکار خوانده است: (الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ{ سوره بقرة آيه 27‏}‏ «آن كساني كه پيماني را كه قبلاً با خدا محكم بستهاند ، ميشكنند و آنچه را كه خدا دستور داده است كه گسيخته نشود ( از قبيل : صله رحم ، مودّت ، مهرباني ، رعايت حقوق انساني ، و غيره ) آن را ميگسلند، و در روي زمين به فساد و تباهي دست مييازند، اينان بيگمان زيانبارانند.»‏
    و در آیه دیگری از قرآن کریم تفرقه افگنان و شکنندگان عهد الهی را که پیوند ها را رعایت نمی کنند، علاوه بر اینکه تبهکار و فساد پیشه می خواند، مورد لعنت پروردگار قرار داده و گفته است که بد ترین سرنوشت در انتظار ایشان است: (‏‏وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ){سوره رعد آيه 25‏} ‏«و امّا كساني كه پيمان ( فطري و تكويني ) خدا را كه با ايشان بسته است، می شکنند و پيوندي را ميگسلانند كه خدا به حفظ و نگاهداشت آن دستور داده است، و در روي زمين به فساد و تباهي ميپردازند، برایشان است نفرين و لعنت خدا و پايان بدِ جهان ( كه دوزخ سوزان است ) از آنِ آنان است.»
    مهمترین نکته ی قابل غور و تامل در این آیات این است که الله رعایت یک پیوند محدود در دایره ی خانواده را عهد خود دانسته و کسانی که این پیوند ها را رعایت نمی کنند مفسد و تبهکار خوانده و بر ایشان لعنت فرستاده و به بد ترین سرنوشت هشدار شان داده، و گفته است اینها عهد و پیمان خدا را شکسته اند!
    حالا وقتی در رابطه به کسانی که بین خانواده ها جدایی می اندازند این گونه هشداری سخت سهمگین باشد، پس کسانی که میان ملت ها و اقوام تفرقه ایجاد می کنند چه سرنوشت خواهند داشت؟! کسانی که تحت نام مبارزات انتخاباتی؛ ملت را به پشتون و تاجک و ازبک … تقسیم کرده و بر شیپور اختلاف میان مردمان یک کشور مسلمان و باهم برادر می دمند، چه عاقبتی خواهند داشت؟!
    جواب این سوال را اگر از قرآن جویا شویم برای ما می گوید که سرنوشت ایشان سرنوشت فرعون است چرا که تفرقه افکنی و ضعیف ساختن یک ملت و دامن زدن به اختلافات قومی از اعمال فرعونی است چنانکه الله می فرماید: (إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ‏{قصص 4} «‏ فرعون در زمين استكبار و سلطهگري كرد ، و مردمان را به گروهها و دستههاي مختلفي تبديل نمود . (مردمان مصر را به دو گروه مشخّص قبطيان و سبطيان تقسيم كرد، و ) گروهي از ايشان را ضعيف و ناتوان ميكرد . پسرانشان را سر ميبريد و دخترانشان را ( براي خدمتگذاري ) زنده نگاه ميداشت . او مسلّماً از زمرهي تباهكاران بود .‏»
    با در نظر داشت آنچه گفته آمد، ندا ها و دعوت های قومی ، سمتی ، و… که پیشا پیش دور دوم انتخابات ریاست جمهوری از طرف هوا خواهان و ستاد های انتخاباتی بلند می شود، ندا های شیطانی و فرعونی است که ملت را به دسته های متخاصم و دشمن هم تبدیل می کند، وحدت و یک پارچگی را که عهد خداست، می شکند، جامعه و کشور را بی ثبات کرده به فساد و تباهی می کشاند، بازار فساد پیشگان را گرم می سازد، کسانی را که زیر پرچم های قومیت و سمت گرایی و… جمع می شوند به لعنت خدا گرفتار می کند، و با زیان و خسران دنیا و آخرت مواجه ساخته و به بدترین جایگاه در جهنم می کشاند.
    پس ای ملت شریف و آزاده! ای ملت مومن و مجاهد! ای ملت شهید پرور و دوستدار خدا و پیامبر در این شب و روز های که فضای سیاسی کشور به تعفن کشیده شده و پرچم های جاهلیت از هر سو بلند شده است، یکی می گوید بروید پشتونستان! دیگری می گوید این جا تاجیکستان نیست! کسی تهدید به جنگ و بی ثبات کردن کشور می کند و کس دیگری تهدید به عدم قبول نتایج انتخابات و همه با هم اعتماد ملت را سلب کردند، آرامش را از مردم گرفتند، شهروندان کشور را نسبت به آینده نگران ساختند و رفتن به طرف انتخابات را به تهدید ها و تردید ها مواجه ساختند!
    آیا درست است که دست روی دست گذاشته تماشاگر پارچه پارچه شدن ملت خود باشیم؟! آیا درست است که خاموش نشسته تا هرکس بخاطر منافع و مصالح شخصی، حزبی و گروهی و شاید هم استخباراتی مردم ما را به جان هم اندازند؟!
    در نهایت به عنوان یک شهروند مسلمان و متعهد به وطن و ارزش های دینی و میهنی پیشنهاد من به نمایندگان ملت در پارلمان و شورا های ولایتی ، نهاد های اجتماعی مدنی، احزاب سیاسی متعهد و وطن دوست، علماء و دانشمندان، سیاست مداران، محصلین، دانش آموزان و ملت شریف این است که در همین چند روز باقی مانده قبل از اینکه به سوی صندوق های رای دهی برویم از مرکزیت ستاد های انتخاباتی هریک از کاندید های محترم پرسان کنیم که:
    • اگر آماده برای پذیرش نتایج نیستید؛ پس چرا مردم را به انتخابات دعوت می کنید؟!
    • اگر به ارزش های دموکراتیک و اخلاق انتخاباتی، پایبند هستید پس چرا به سوی تعصبات قومی و نژادی و سمتی دعوت می کنید؟!
    • بیایید همه ما دست به دست هم داده و از هردو کاندید ریاست جمهوری بخواهیم که طرف داران مشخص خود را که از طریق رسانه ها سخنان تفرقه انگیز گفتند، وا دار کنند تا از ملت معذرت خواهی کنند و یا اینکه از جمع خود اخراج نمایند.
    • بیایید از هر دو کاندید پیشتاز بخواهیم که طی کنفرانس مطبوعاتی مشترک از طریق همه رسانه ها به ملت اطمینان دهند که به خاطر مصالح کشور، متعهد به انتخابات شفاف بوده و نتایج انتخابات، هرچه که باشد می پذیرند!
    • بیایید از حکومت و نهاد های عدلی قضایی بخواهیم که مطابق به قانون اساسی و قوانین نافذه کشور هرکسی را که مخالف مصالح ملی سخن می گویند و روان جامعه را نا آرام می کند دستگیر و به پنجه قانون بسپارد.
    • در نهایت برای کاندید های ریاست جمهوری بگوییم که اظهارات تند و غیر مسئولانه بعضی از سیاسیون مطرح در این روز ها اعتماد ملت را نسبت به آینده انتخابات سلب کرده است و برگشتاندن اعتماد مردم از وظایف و مکلفیت های شماست، اگر برای اعتماد سازی کار نکنید و دست از تحریکات نکشید ملت با کدام اطمینان به سوی صندوق های رای بروند؟!

نظر خود را در باره مضمون بنویسيد »